21 Haziran 2014 Cumartesi

kazım dirik mahallesi, ankara caddesi, no 215, kat7, daire 21.

canım acıyor be,
bu eve ilk ben girdim
son ben kapatacağım.
o kadar kişi gelip gitti ki,
bazılarının adını unuttum.
kimilerinin kokusu hala aklımda.
-
ben bazan bir yol oluyorum.
yolcular gelip gidiyor ve 
hepsini ayrı seviyorum.
iyi arkadaşlardı diyip geçmek
işime geliyor aslında.
-
mesela balkona girilmemiş 
iki yıldır.
son girdiğimde o ölmüştü.
ben dediklerine inanamamış,
ama alışmıştım.
-
bora mesela.
asla adı gibi esmemişti
bir kınay kadar.
ata mesela 
olmasa da olur gibilerden.
-
yıllar geçti
yılların gözyaşını herkes için akıttım.
ben hüznün arkasındaki adam.
bazan bir ümit olsun diye
saatini geriye alan.
sırf geçmişe gidebilmek için.
ben, özlem adam.
neyi özlediğini bilmeyen.
-
dokunduğum yerde bir anı,
baktığım duvarda bir yanık
hala yukarda yıldızlar
ve nefretim (sanki) dün doğmuş.
onun miladı.
-
hatırlıyorum ilk şarkıyı
ki ay ışığında bakılırdı yola.
evin balkonu
fotoğraflara yansımıştı.
bir de inançsızlık vardı
öznel kediler öldüğünden beri.
kumral kedi uğursuzluk getirir.
mantis, daha da uğursuz.
zararsız gibi
ama gereksiz.
lanete beş kala hallerden.
-
şimdi dünden daha mı kıymetsiz bilemiyorum.
sorgu cevabı getiriyor.
cesaretsizlik sadakati.
sadakat kendi içinde sahtekar.
ben kendi içinde bir sadalarda.
sessiz ve sakin.
-
dünler yarın olmuş,
ben dünü yarında yaşamaya çalışmak isterken
hayatın gerçekleri beni bulmuş.
ulan yedi yıldır üniversite okuyorum.
bir kere bile seni seviyorum demedim.
seni seviyorum be anne.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

dinlemek lazım.

Loading...

ha? ne?

Fotoğrafım
hayatı ve sonrasını seviyorum.