7 Aralık 2015 Pazartesi

peyk.

bir nefes kadar yakınım dünyaya.
bir ölüm kadar uzak.
her şey meymenetsiz bir sözle başladı,
bir şarkı gibi devam etti.
biz öksüz,
biz yetim,
hayallerimiz yoksun.
bir gaz sobasının yanında
hüzünbaz öpücükler,
korkak sarılmalar
ve
anlamsız hisler diyarında...
merhaba bir çift el.
merhaba yarınlar.
merhaba dünüm.
merhaba alkol
ve
merhaba...
-
gerçek olan ne varsa ilk defa bu kadar hayal.
ben neredeyim bilmiyorum.
fonda alışmaya çalıştığım bir müzik,
yanda alıştığım bir ten.
"ama olsun,
aldat beni.
aldat, aldat, aldat
ölene kadar."*
-
şimdi nefesini dinliyorum.
cennet pazartesilerde saklı.
belki iki üç akor,
belki bir gün doğumu
eğer uyanırsak.
beş sene önce söyleselerdi
gülerdim.
şimdi iyi ki güneş doğuyor.
-
kaybolmak
hiç bu kadar sobe olmamıştı.
el...


*peyk.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

dinlemek lazım.

Loading...

ha? ne?

Fotoğrafım
hayatı ve sonrasını seviyorum.