31 Mayıs 2017 Çarşamba

denememeliler 3

insan kendisiyle dalga geçmeyi bilmeli.
bunu kötü anlamda söylemiyorum.
insan yalnız bir varlık
ve günden güne artıyor bu yalnızlık.
en iyi arkadaşımız kendimiz oluyoruz.
bu durum başta şizofrenik gelse de aslında git gide hayatın gerçeği haline geliyor.
hayır, narsist değilim.
kendimi beğenmiyorum.
beğenilecek bir yanım da yok.
her insan gibi
ben de sıradan bir insanım.
lafı dolandırmayayım.
insan kendisiyle dalga geçmeyi bilmeli.
şaka kültürümüz başkalarının hallerine gülmekten ibaret.
kendi halimize anca ağlamayı biliyoruz.
sevdiklerimiz bizim için adeta kutsal bir meme
ve biz de onlardan hayati sıvılarını alan küçük bebekleriz.
daha önce de demiştim,
kullar tarafından, tanrılar gibi yetiştirilen insanlarız.
onların en güzel rüyalarıyız.
garip olanı biz de rüyadayız.
eşsiz kar tanesiyiz.
hem onların, hem de kendimizin gözünde.
evvela birbirimizi kandırmayalım,
hep bir ağızdan tekrarlayalım.
ben, normal bir insanım.
ben, normal bir insanım.
ben, normal bir insanım.
ben, normal bir insanım...
kişisel terapi yapmıyorum burada.
sadece bazı düşünceleri netleştiriyorum.
aynada kendinize baktığınızda bir vampir gibi saydamlaşmayın istiyorum.
o sivilceyle barışın.
uykusuz gözlerinizle,
akan burnunuzla,
sararmış ruhunuzla,
gizli gerçeklerinizle...
siz kendinize itiraf etmezseniz, 
başkaları sizinle dalga geçer.
çünkü hayat böyle.
bencillik düzeni bu babam,
vururlar da ölmezsin.
anca kendini öldürürsün.
ev yapımı stres çarkı.
kapiş?
diyeceksin ki,
sen bu konuda ne yaptın sayın yarram?
hayatım boyunca insanlara hep uzaktan baktım.
gözlem kültürüm gelişsin de gerekli içgörüleri toplayıp paraları cukkalayım derdimden değil.
çekindim.
genelde çekingen bir insanım.
konuşmayı da sevmem.
çoğu zaman da insanlar konuşturmadığı sürece konuşmam.
zaten beceremem de.
bundan dolayı kendimi alternatif dert anlatma hedelerine verdim.
yazı yazdım,
resim çizdim,
müzik yaptım...
hepsinde de şunu işittim.
''farklı bir tarzın var''
ama sor bi' neden var?
sen yoksun diye var.
seni hayatıma alamamamdan kaynaklı bir şey bu.
sana gereken şeyleri söyleyemediğim için var.
bazen benim eksikliklerim
dışarıdan birisi için artıymış gibi görünebiliyor.
saçmalık.
sen de böyle olsan, sen de böyle olurdun.
ve ben bunu tavsiye etmiyorum.
ben olmak iyi bir şey değil.
düşünsene her yeni güne karamsar uyanıyorsun,
eğlenmiyorsun, eğlenemiyorsun.
istiyorsun ama yapamıyorsun.
dikkat dağınıklığın had safhada.
geçmiyor.
tedavini biliyorsun, istemiyorsun.
üst düzey aptalsın ve bunun farkındasın.
herkese her an inanmak istiyorsun
çünkü insanlar tanrılardan daha gerçek geliyor.
ama tanrılardan daha yalan olduklarını aldatılınca öğreniyorsun.
hayat öyle bir öğretmen ki
sen o dersi alana kadar sana aynı dersi vermeye devam ediyor.
hata
tekrar
hata
tekrar
hata
tekrar
hata...
bu gidişle okulu dışarıdan bitireceğim.
zaten bizimkilere de söyledim
''sanırım ben intihar edicem''
hemen tahtaya vurdular, kendimden duymaya alıştığım şeyleri söylediler.
sonra konuyu değiştirip benim için mutlu bir aile hayalleri kurmaya başladılar.
ama bilmedikleri bir şey vardı.
ben uyandım.
kabullendim.
son zamanlarımda olan her şeyin benim aptallığımdan kaynaklandığını anladım.
insanlara güvendim
ki ben daha kendime güvenmiyorum.
insanları sevdim
ki ben daha kendimi sevmiyorum.
ama kabullendim.
zor oldu.
insan ne mal olduğunu er ya da geç anlıyor.
hatalarımla, sevaplarımla normal bir insandım.
kimse için de fazlası olmayayım.
iyi eğlendik ama.
https://www.youtube.com/watch?v=Swxw2t-9ir4



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

dinlemek lazım.

Loading...

ha? ne?

Fotoğrafım
hayatı ve sonrasını seviyorum.