24 Mayıs 2017 Çarşamba

denememeliler 1

ne yazacağımı ben de bilmiyorum.
şu an doğaçlama gelişiyor her şey. 
aslında diğer yazılar da doğaçlama ama bu daha başka. 
aklımda hiçbir şey yok. 
yazının bir tonu yok. 
bir sonraki cümleyi düşüneceğim diye bir derdim yok.
aslında genel olarak bir derdim yok.
var yazacaktım, sildim bak.
ağzımda öğlen yediğim yoğurtlu tantuninin iğrenç tadı var. 
yoğurtlu tantuni mi olur lan?
oldu olacak ıspanaklı tantuni yapın da iyice kusayım.
neyse,
menemen diye çıktım, ne menem bir şey gömdüm olacak iş mi? 
evet.
olacak iş.
çünkü neden olmasın?
zaten iş olsun diye yiyorum.
zaten iş olsun diye yiye yiye koko cambo pantolonlara sığmıyorum.
100 kilo olmanın ağır bedelleri var.
o ağır bedel de zaten 100 kilo olmam.
çünkü 100 kilo çok ağır.
sıçtık.
böyle yazı olmaz.
sıkıldım zaten üç beş cümleden sonra.
insan moda giremedikten sonra yazamıyor. 
gerçi yazmak için özel bir moda girmek mi gerekiyor bilmiyorum.
şu ilham perisi denen şeyi biri sikse de rahatlasak. 
kafasına göre gelip, gidiyor.
''hah dooş'un canı sıkkın, dur iki söz yazdırayım.''
hay hay.
''hah dooş keyifli ama yazmak istiyor. yazmasın ayı.''
ulen amcık hoşafı, belki ben mutlu olduğum anı yazmak istiyorum? 
belki ben yazında daha da mutlu oluyorum. 
senin paşa gönlünü mü bekleyeceğim be amına kodumun perisi.
kanadına sıçtığım.
sinek bozuntusu.
godumunu...
sinirlendim.
gerildim.
anlamsızlaştım.
sanki çok bir anlamım varmış gibi.
insan kendi kendine anlamlar yüklüyor
sonra biri geliyor, sen öyle değilsin diyor
o zaman ego problemleri başlıyor.
bence insan kendisini dev aynasında görmüyor.
genel olarak kendisini görmüyor.
çünkü insan kendisini görse 
''haa malzeme buymuş lan'' der.
gerçekçi olalım, canımızı yiyelim.
bi' de üstüne tatlı söyleriz.
memleketin yöresel tatlısı.
trileçe.
esktra kusmuk?
benden de öeğğğhhh!
bi' de çay demledim mi?
ooh sefam olsun!
cumbarlıgarlıgarlıgar!
lakin totalde çok sıkılıyorum.
zaten azıcık normal bir saykolociye sahipsen bu yazıdan da bunu anlarsın.
insanlara pek dayanamıyorum.
her iki anlamda da.
hem çok konuşuyorlar
hem de güven vermiyorlar.
ama kendilerine güvenleri maşallah.
devenin bale yarrağı.
böyle olunca hayat sorgulamaya değmez oluyor.
5N1K onlarla birlikte sadece cüneyt özdemirsel bir hale bürünüyor.
dünyaya yön veren sorular, çözümsüz sorunlara dönüşüyor.
olmuyor.
halbuki en başta benim hayattan beklentim farklıydı.
en başta sadece bir zigottum. 
tek beklentim hücresel gelişimimi tamamlayıp insan olmaktı.
ama yeterli organizmaya sahip olmakla insan olmak aynı şey değilmiş.
bunu biraz zaman geçince anladım.
yaklaşık 27 yıl falan.
jeton bazen geç düşüyor dersin
bir bakarsın meğer jetonun yokmuş.
you lose!
continue?
9
8
7
6
5
4
3
2
1
0...
game over.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

dinlemek lazım.

Loading...

ha? ne?

Fotoğrafım
hayatı ve sonrasını seviyorum.