18 Haziran 2017 Pazar

denememeliler 5

çok yorgunum.
yani o kadar yorgunum ki ben de anlamıyorum.
yalanım yok, 
günde 12 saat uyuyorum, yetmiyor.
uyanmaya mecalim yok.
spoiler olarak keyifli bu uyuma hali.
uzun vadede korkutucu.
garip olanıysa hep kabuslar görmem.
2 aydır artan şekilde kabuslarla uyanıyorum.
annem demişti,
seni ne zaman uyandırmaya kalksam yerinden sıçrıyorsun.
altıma sıçıyorum haberi yok.
birayı bırakmaya çalışıyorum 
olmuyor.
rakıya geçmeye çalışıyorum 
oluyor.
hayatımdaki bazı şeyleri bırakmak konusunda çok başarısızım.
zaten genel anlamda da başarabildiğim şeyler nadir.
mesela dünyanın en boktan antrikotunu kim yaptı?
tabii ki ben!
yaptığım ciğeri kedim bile yemiyor.
40 yılın başı dışarı çıksam yağmur yağıyor.
ama ben ağlamayı bırakalı çok oldu.
neyse,
bazı zaaflarım var.
mesela herkesin beni bırakıp gitmesinden korkuyorum.
biri aldatır,
biri yeni bir ülkeye gider.
biri gitmek ister...
yakınımda kimi tutsam bir yalnızlık yaptığımı düşünüyorum.
kedime bakıyorum.
uyuyor.
onun da gözü dışarıda.
anlamayacak kadar mal değilim.
ne zaman kendimi anlatacak şarkı yapmaya çalışsam
içimden çığlıklar yükseliyor.
kendimi duyamıyorum
herkes için edecek bir çift kelimem varken
kendimi anlamıyorum.
sessizliğim bir el kurşun.
sessizliğim artık alışkanlık.
sessizliğim umutsuzluk
ve mutsuzluk.
mantığımın bu kadar öne geçtiği zaman olmadı.
duygularımın bu kadar kaybolduğu...
yaşadıklarım o kadar sit-com oldu ki,
yayından kaldırıldı.
yeter...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

dinlemek lazım.

Loading...

ha? ne?

Fotoğrafım
hayatı ve sonrasını seviyorum.